Onlangs had ik contact met een jonge moeder. Haar eerste dochtertje was bijna een jaar oud. Niet de consultatiebureau-arts maar moeder zelf had gemerkt dat één beentje iets korter was. Dat leidde tot het volgende:

De consultatiebureau-arts verwees naar de huisarts wegens een mogelijke aangeboren heupdysplasie. (= niet goed ontwikkelend heupgewricht)

Twee weken later bij de huisarts kreeg ze een briefje voor echo-onderzoek van de heupjes, dat waarschijnlijk pas na twee weken kon plaatsvinden.

Moeder zocht direct daarna contact met mij, want had op internet gezien dat ze al aan de late kant was om een eventuele heupdysplasie nog eenvoudig te behandelen. Daar had ze gelijk in en bovendien was een foto meer aangewezen dan een echo. Ik adviseerde om de huisarts te bellen en te vragen om een directe verwijzing naar de kinder-orthopaedie in het LUMC, die een speciaal heupjes-spreekuur hebben.

Even later belde moeder mij terug. Volgens de huisarts mocht hij niet verwijzen zonder dat hij eerst een echo liet maken. Dat leek mij stug en ik belde naar de poli orthopaedie van het LUMC. Inderdaad er was slechts een verwijsbrief nodig ivm de meeste verzekeringen.

Ik heb direct de bewuste huisarts gebeld. Hij had zich ondertussen ook nader geïnformeerd bij de kinderarts waarnaar hij had willen doorverwijzen als de echo gemaakt was. Hij wist nu ook dat een foto aangewezen was. Na mijn verhaal over het LUMC zegde hij de gevraagde verwijsbrief toe.

Moeder kon twee dagen later met haar dochter terecht bij de kinder orthopaed. Er bleek gelukkig geen heupdysplasie, maar een onschuldig gering beenlengte verschil.

Stel dat deze moeder alles zijn gang had laten gaan, dan was waarschijnlijk het volgende gebeurd: